بکر که گنج شیر چوپونش قلعه گیره در کانون توجه

در ادامه، هر آنچه باید درباره «بکر که گنج شیر چوپونش قلعه گیره» بدانید به همراه مهم‌ترین جزئیات و اطلاعات تکمیلی ارائه شده است.

در ادامه، تمامی اطلاعات موجود درباره این موضوع به صورت یکجا گردآوری شده است تا بتوانید بدون نیاز به مراجعه به منابع مختلف، جزئیات کامل را مطالعه کنید.

همانطور که از معنی و مفهوم این شعر بر می آید شجاعت و دلیری یک چوپون بکری را به گُنج شیر(نوعی زنبور قرمز که از دیگر زنبورها زرنگ تر و قوی تر می باشد)تشبیه کرده اند و کنایه به این است که یک چوپون بکری توانایی تسخیر و فتح یک قلعه را دارد.
به طور نمونه هنگامی که حسین بیگ، خان کنارتخته به همراهی و پشتیبانی و تحریک برادرش نورمحمدخان که حاکم دالکی بوده به طورر علنی و آشکار سالیان سال با علی ویس خان بهادری و سردار خان کرایی دشمنی داشتند، قصد تصرف قلعه های جعفرجن و خشت را داشتند، شب هنگام که در کاروانسرای کنارتخته مشغول استراحت و رجز خوانی بودن، یک نفر از تفنگچیان چیره دست و به نام جعفرجن به نام ((کل غلامرضا بکری)) سر قلیون مهمانان حسین بیگ را نشانه گرفته و اقدام به تیرانداری نمود که این عمل علاوه بر اینکه باعث ترس و وحشت در بین آنها می شود به نوعی ((کل غلامرضا)) با این حرکت آنها را هم تحقیر و هم تحریک می کند. فردا که می رسد تفنگ چیان حسین بیگ و نورمحمدخان به سمت جعفرجن حرکت می کنند تا آنجا را که محل استقرار علی ویس خان بوده تسخیر کنند، از قضا آن روز علی ویس خان و تفنگ چیانش جهت همکاری و همراهی سردار خان به خشت رفته بودند و تنها ((کل غلامرضا)) و چند نفر دیگر در روستا بودند که بلافاصله خودشان را به منطقه و کوهی بین کنارتخته و جعفرجن می رسانند و در آنجا کمین می کنند، ظاهرا آن چند نفری که همراه ((کل غلامرضا))بودن تبحر و مهارت خاصی در تیراندازی نداشتن. بنابر این بنا بر توصیه ((کل غلامرضا)) آنها وظیفه پر کردن چند تفنگ را در چند نقطه متفاوت و به نوعی چند سنگر را با فاصله از هم بر عهده می گیرند، ((کل غلامرضا)) نیز مدام از این سنگر خود را به سنگر بعدی می رساند و با نشانه گیری دقیق و تیراندازی پی در پی راه بر آنها می بندد و آنها نیز به محل کاروانسرا بر می گردن. بعد از این وقایع از این منطقه و کوه به نام کوه پر جنگی یاد می کنند.